Hij
kwam op de aarde, om te doen wat hij wilde doen. Maar toen hij op de
aarde
kwam, was hij vergeten wat hij kwam doen. Hij merkte al gauw dat hij
allemaal moeilijke dingen tegenkwam.Hij werd daar boos en verdrietig
van. Hij
zei: ik wil dit niet. Ik kwam hier om mooie dingen te doen, al ben ik
vergeten wat
dat was. Deze moeilijke dingen Wil ik niet!
Hij
ging zo Op in de moeilijke dingen en zijn eigen verdriet, dat hij
vergat te Kijken. Hij
vergat te kijken naar de Bomen. Hij vergat te kijken naar het blauw van
de
Lucht. Hij
vergat te kijken naar de vogels in de bomen. Hij vergat te kijken naar
het Wit
van de wolken. Hij zag alleen nog maar pijn en verdriet. En moeilijke
dingen. Toen
verscheen er een Grote Engel.
De
Grote Engel zei: Dag
lieve Kleine Engel. Hoe gaat het met jou? De
Kleine Engel zat voorovergebogen, zij vleugels hingen op de grond. Hij
keek
niet eens op naar de Grote Engel. De Kleine Engel voelde zich moe. Moe
van alle moeilijke dingen. Moe van alle pijn. Moe van alle verdriet.
Oh,
goed, zei de Kleine Engel, zonder op te kijken. De
Grote Engel ging naast de Kleine Engel zitten en zei: vertel mij jouw
verdriet. De
Kleine Engel vertelde; mijn ouders zijn gescheiden, zij maken ruzie. Ik
zit op
school, ik moet leren, maar ik Weet al zo veel. Ik wil spelen en
genieten, maar ik
weet niet meer hoe. Ik ben
verdrietig. Ik ben boos. Ik wil dit niet. Ik heb het zo moeilijk. Het
doet pijn.
Ik wil dit niet meer. Ik wil terug naar de Hemel.
De
Grote Engel sloeg zijn vleugels zacht om de schouders van de Kleine
Engel, en de Kleine Engel huilde, dikke tranen van verdriet. Toen
zei de Grote Engel: Maar lieve Kleine Engel…kijk nou eens om
je heen…zie je de mooie bomen niet? Ja,
zei de Kleine Engel, ik zie ze, maar hij keek helemaal niet, zo
verdrietig was hij.
Kijk
nou eens, zei de Grote Engel, kijk nou eens naar de bomen. Kijk eens
naar het blauw van de lucht. Kijk eens naar het wit van de wolken. Kijk
eens naar de vogels
in de bomen. En de
Kleine Engel keek. Hij zag bomen, met daarachter een mooie blauwe lucht.
In de blauwe lucht waren witte wolken. In de bomen zaten vogels. Hij
keek opzij. Naar de Grote Engel. Hij zag een Lief en Vriendelijk
gezicht. Uit de prachtige blauw ogen straalde Liefde. Kleine Engel
keek, en zag de schoonheid van Grote Engel.
De
Grote Engel keek naar de Kleine Engel. Hij kuste de Kleine Engel en
vroeg:
wat kwam je nou eigenlijk doen hier op aarde? De
Kleine Engel zei: ik ben het vergeten. Ik ben zo boos en verdrietig. Ik
vind de dingen zo moeilijk. Ik kijk niet meer. De
moeilijke dingen zijn lessen, zei de Grote Engel. Lessen die je wilde
leren. Jij
vindt ze zo moeilijk, dat je vergeet waarom je op aarde bent gekomen.
Je bent zo opgegaan in je verdriet en in je pijn, dat je niet meer weet
waarom je naar de aarde toegekomen bent.
Nu
weet ik het weer, zei de Kleine Engel, ik kwam om mijn lessen te leren
en om daarna mijn lessen te vertellen. Aan iedereen die het horen wil. Om te
vertellen wat ik weet. Om te vertellen over God. Over de Engelen.
Over
Liefde.
De
Grote Engel sloeg zijn vleugels zacht om de Kleine Engel heen en zei:
ik ben
Altijd bij jou. Ook als er moeilijke dingen zijn. Jij bent nooit alleen. Vraag
mij maar als je het moeilijk hebt. Ik ben er direct. Vertel
mij maar als je het fijn hebt. Ik zal er zijn. Ik ben
altijd bij jou en zal er altijd zijn. Ik heb jou lief en zal dat altijd
liefhebben.
Toen
de Grote Engel klaar was met vertellen, legde hij de slapende Kleine
Engel,
terug in zijn bedje en zei: ik heb jou lief, altijd. En de
Grote Engel gaf de Kleine Engel een kus en zei: slaap zacht, Kleine
Engel. Ik heb
jou lief. Voor
altijd.
He come on the earth, in order to to do what he wild do. But when he on the earth Come,
he had been forgotten what he come doen. He perceived all quick that he
encountered only hard things.He was there angry and sadly of. He said: I do not want this. I come here to do nice things, all have been I forgotten what That was. This hard things I do not Want!
He went up so in the hard things and to be own sorrow, that he forgot to Look. He forgot to look to the Trees. He forgot to look to the blue of the Air. He forgot to look to the birds in the trees. He forgot to look to the White Of the clouds. He saw only as little as pijn distresses and. And hard things. When a Big Engel appeared there.
The Big Engel said: Dawn nice Small Engel. How are you doing with jou? The Small Engel sat prone, they wing hung on the ground. He searched Not even on to the Big Engel. The Small Engel felt weary. Tired of all hard things. Tired of all pijn. Tired of all sorrow.
Oh, well, the Small Engel said, without to look up. The Big Engel went beside the Small Engel to sit and say: Tell me your sorrow. The Small Engel told; My parents are discontiguous, they bandy words. I sit on Teach, I must learn, but I Know all so much. I want to play and receive, but I Know no more how. I am sad. I am angry. I do not want this. I have it so hard. It hurts. I want this no more. I want astern to the Sky.
The Big Engel struck his wings smooth to the shoulders of the Small Engel, wept and the Small Engel, stout tears of sorrow. When the Big Engel said: But nice Small Engel ...Look well once to you forth ...Do you do not see the nice trees? Yes, the Small Engel said, I see them, but he did not search completely, so sadly he was.
Watch
well once, the Big Engel said, watched well once to the trees. Look
once to the blue of the air. Look once to the white of the clouds. Look
once to the birds In the trees. And the Small Engel searched. He saw trees, with there back a nice blue air. In the blue air clouds were white. In the trees birds sat. He
searched out of the way. To the Big Engel. He saw a Nice and Friendly
face. From the beautiful blue eyes Love radiated. Small Engel searched,
and saw the lovely of Big Engel.
The Big Engel searched to the Small Engel. He kissed the Small Engel and asked: What come you well basically to do here on earth? The Small Engel said: I am it forgetting. I am so angry and sadly. I find the things so hard. I look no more. The hard things are lessons, the Big Engel said. Quench that you wild learn. You Finds
she so hard, that you forget why on earth have been come. You have so
gone up in you sorrow and in your pijn, that you no more know why you
to the earth merited have been.
Now
know I call again, the Small Engel said, I come my lessons to learn and
to tell then my lessons. On everybody that hearing intends. In order to tell what know I. In order to tell over God. Over the Scary lens. Over Love.
The Big Engel struck his wings smooth to the Small Engel said forth and: I am Always in jou. Also as there hard things be. You are never only. Ask me but as you have the hard. I am directly. Tell me but as you have the delicate. I will there are. I am always in jou and will always am. I love jou and will love that always.
When the Big Engel was ready with tell, he laid the asleep Small Engel, Astern in his bed and said: I love jou, always. And the Big Engel gave the Small Engel a kiss and said: Sleep smooth, Small Engel. I love jou. Forever.
